Hoe creativiteit Gods grootheid laat zien

“Papa, mag ik die twee dozen?” Echt, elke keer als wij iets uitpakken zijn de kids er als de kippen bij. Als ik een kaartje van een nieuw kledingstuk haal, willen ze het touwtje, het kaartje of het veiligheidsspeldje hebben. De parkeerkaart of andere bonnetjes met streepjescode zijn ook favoriet. Onze jongste kleurt elke zondag in onze gemeente een gebedskaart in en wil die dan mee naar huis. Hoeveel steentjes ik niet uit jaszakken heb gehaald (en stukjes hout en een enkele keer een stukje glas!). Zelfs lege toiletrollen worden hier thuis als ware schatten geplunderd. Soms gewoon voor de heb, maar regelmatig om dit alles om te toveren tot telefoons, betaalmiddel, knikkerbaan en in het geval van de twee dozen: een huis!

Ik kan me erover verbazen hoe heerlijk kinderen bezig kunnen zijn en over wat ze allemaal bedenken. Niet altijd hoor. Ik hoor ook regelmatig (vooral van de oudste van zes jaar): “ik verveel me”. Pas kwam hij naar me toe en zei: “al het speelgoed ken ik al, ik weet niet wat ik moet doen”. Dat brengt me soms aan het twijfelen. Hebben onze kinderen voldoende speelgoed ‘op hun niveau’ om mee te spelen? Aan de andere kant, wij speelden vroeger met een bal, een springtouw of Barbie, week in, week uit. En wat dacht je van ‘oorlogje spelen’ met stokken als geweren? Tegenwoordig is het bij andere kinderen interessant vanwege de Nintendo Switch, drone of andere lichtgevende, herrie makende attributen. Tja, dan zijn je eigen Walkie Talkies en bestuurbare auto blijkbaar niet zo interessant meer.  

De jongste van vier vraagt nog weleens om een filmpje. Zo nu en dan prima (en handig!), maar als ze vervolgens niet te genieten zijn, ben ik er gauw klaar mee. Gelukkig komt het ook regelmatig voor dat ze eindeloos spelen. Met de magnetische tegels, Kapla, keukenspulletjes, het pop-up tentje of een zelfgebouwde hut. Laatst maakte onze dochter ijsjes van Kapla op kleur. Maar nee, we zaten er volledig naast. Het waren slangen en de ‘ijsstokjes’ waren de tongen van de slangen. Dat we dat niet hadden gezien! De oudste kwam uit school met een sticker op zijn hand van een rog. Vervolgens bouwde hij thuis een aquarium van papier, inclusief ramen van plakband en een dekseltje bovenop. En daar zwemt nu die rog in (een stickertje van één bij twee centimeter).

‘Hoe verzinnen ze het?’ vraag ik me regelmatig af. Maar creativiteit hebben ze natuurlijk niet van een vreemde. Als ik naar de schepping kijk, verbaas ik me regelmatig over wat ik zie. De kleuren, vormen, soorten, er komt geen einde aan. De seizoenen, het leven in de natuur, geen boomblad is hetzelfde! En wat dacht je van de mens? Op een gegeven moment heb je toch alle soorten neuzen en ogen wel gehad? Maar nee, iedereen en elke fingerprint is uniek. Het is niet te filmen wat een creatief brein hierachter zit. En dat creatieve brein is onze Maker! Gods creativiteit is eindeloos. Dus terug naar de kids. Zij zijn naar Zijn beeld gemaakt! Laten we hun grenzeloze fantasie, waarin alles mogelijk is en hun creaties aanmoedigen.

Hoeveel ruimte geef jij (in je rol als ouder) nog aan creativiteit? Creativiteit geeft een gevoel van verrijking, blijdschap, ontspanning en plezier. Zo snel vervallen we in tradities, manieren en patronen. Die kunnen natuurlijk heel helpend en fijn zijn in het drukke leven dat we leiden. Maar jij bent net zo goed een kind van God, geschapen naar Zijn beeld. En God is bovennatuurlijk creatief. Dus ik wil je aanmoedigen om te kijken naar waar jij blij van wordt en waar je dingen die je al jaren op dezelfde manier doet, wellicht eens anders aan kan pakken.

Welke dromen zijn onder een laag stof terechtgekomen en welke tradities zijn mogelijk aan een nieuw jasje toe? Misschien ben je al een tijd niet meer toegekomen aan creatieve hobby’s. Maak dan direct wat ruimte vrij in je agenda. Begin klein, met bijvoorbeeld één uurtje of avond per week. Of blader weer eens door je receptenboek. Ik ben benieuwd waar jouw creativiteit jou en je gezin gaat brengen!